Underwood Music

CD Underwood (verzendkosten inbegrepen)

Muziek om bij weg te dromen, rust te vinden, of om er even helemaal tussenuit te zijn. Underwood is een Cd met zowel klassieke romantische muziek, neo-klassiek als hedendaagse filmmuziek. Onderaan vindt u het programma van deze cd. Binnenkort ook downloadcard verkrijgbaar en online op iTunes, Spotify en andere platformen. Maar steun een muzikant en koop ze hier rechtstreeks van ons, wij sturen ze met plezier naar u op!

15.00 €

CD-Voorstelling Galaxy Studios 15 november 2020 11u


 Spotify
Apple Music

Undewood Music Info (Tip: best te lezen bij het beluisteren van het desbetreffende nummer op de Cd)

1.La Dolorosa van José Serrano: Dit nummer hebben we gekozen omdat we enorm graag een Opera Aria wilden op onze Cd. Bij toeval ontdekten we dit nummer uit 1930 van de Spaanse componist José Serrano. La Dolorosa is een Aria “La Roca Fria del Calvario” uit zijn Opera La Dolorosa.

Het Verhaal: De maagd Maria wandelt traag de weg op naar de Calvarieberg. Door de bomen en struiken vangt ze een eerste blik op van het kruis waaraan haar stervende zoon Jesus genageld is. Maria wandelt zeer traag op weg naar het kruis, maar ze schreeuwt het uit, diepbedroefd en ontroostbaar.

2.Méditation de Thaïs van Jules Massenet: Dit werk is alom bekend en wordt ook zeer vaak uitgevoerd in viool-piano bezetting. Het origineel was echter een symfonisch intermezzo met fluitsolo in de Opera Thaïs van de fransman Jules Massenet uit 1894.

Het verhaal “Thaïs” speelt zich af in vroegchristelijke tijden: Het christendom is inmiddels de hoofdreligie van Alexandrië, maar het heidendom woedt nog overal. De beeldschone courtisane Thaïs is de oorzaak van schandalig gedrag. Althans dat is de mening van de monnik Athanaël, die van plan is de courtisane te bekeren en zo Alexandrië van de zonde te verlossen. Dat lukt hem uiteindelijk, maar ondertussen worstelt Athanaël met zijn eigen aardse gevoelens voor de mooie vrouw. Pas als Thaïs stervende is, onderdrukt Athanaël zijn eigen gevoelens en bekeert hij haar tot het Christendom.

3.Songs my Mother Taught me van Antonín Dvorák: Songs My Mother Taught Me (Duits:Als die alte Mutter Sang) is origineel een lied voor tenor en piano uit 1880 geschreven door A. Dvorak. het is het meest geliefde uit de bundel Gypsy Songs, omdat zijn melodie zowel triest als optimistisch is. Het gedicht is van de Czech Adolf Hejduk, die de tekst zowel in Czech als Duits zette. We brengen een zelf aangepaste versie op het arrangement van Maud Powell (één van de eerste Amerikaanse violisten die zich onder de internationale grootheden mocht scharen eind 19e eeuw).

Songs my mother taught me,
in the days long vanished;
seldom from her eyelids
were the teardrops banished.
Now I teach my children,
each melodious measure.
Oft the tears are flowing,
oft they flow from my memory’s treasure.
Adolf Hejduk

4. Underwood van Ludovico Einaudi: Nadat Einaudi, een Italiaanse neoklassieke componist, had geëxperimenteerd met composities die groot en luid waren, gaat hij in 2013 met zijn werk Underwood terug naar een serene sfeer. We hoorden dit werk eerst op piano en de rust van deze compositie sprak ons enorm aan. Het geeft een eerder reflectieve sfeer weer. Einaudi vertelt zelf over dit werk, dat de intro van de piano zoekende is, al wandelend in mist, maar zonder een bepaalde richtig uit te gaan. Als dan de viool binnenkomt schept ze met haar melodie een zekere helderheid, een lichtpunt in het duister.

5. Walzer Op.81 n°3 van Jean Sibelius: De Finse componist Jean Sibelius hield van de viool. Uiteindelijk werd hij enkel en alleen componist omdat compositie zijn instrumentale capaciteiten overtrof. Sibelius schreef de “Vijf stukken voor viool en piano Op. 81” tussen 1915 en 1918. Ze zijn als set gepubliceerd, maar elk deel kan evengoed op zichzelf staan. De Walzer reflecteert niet de tragedie van de Eerste Wereldoorlog, maar eerder een overvloed aan charme en melodische inventiviteit . Het is een licht en verleidelijke compositie vergelijkbaar met Elgar’s Chanson du Matin.

6. Oriental van Enrique Granados: Het jaar 1883. Enrique Granados schreef op slechts 16 jarige leeftijd zijn  twaalf “Danzas Espanolas”. Granados streefde naar een Spaanse stijl en zijn dansen zijn dus ook duidelijk onder invloed van de Spaanse volksmuziek . Bij deze dans Oriental een spaans gedicht van Rafael Alberti om te lezen terwijl u het werk beluistert. Een gedicht over de grote eenzame vlaktes van Spanje.

Elke avond dompel ik me onder 
diep in de donkere rivier
vol met wind en zand.
De Witte draaikolken  
bewonen mijn gedachten
in eenzaamheid
omringt door solide dromen.

7. Spiegel im Spiegel van Arvo Pärt: Pärt componeerde deze minimalistische compositie, origineel voor viool en piano, in 1978. Het geheel beweegt zich langzaam in een meditatief tempo. De titel verwijst naar het oneindige beeld dat ontstaat wanneer men kijkt in twee tegenover elkaar opgestelde spiegels.

8. Il Postino Main Theme van Luis Bacalov: Deze Italiaanse filmmelodie is alom bekend en mocht niet ontbreken op deze cd-opname. Omdat er niet echt goede versies van bestaan voor viool en piano hebben we dit zelf gearrangeerd. Mario Ruoppolo is postbode op het zonnige eilandje Salina. Maar wanneer de verbannen Chileense dichter Pablo Neruda er komt wonen, brengt Mario hem zijn post en leert ondertussen van Neruda over de liefde, het leven en poëzie…

Uit de film:

Your laugh is like a rose
A spear unearthed , crashing water
Your smile is a sudden silvery wave
Like being on the shores of a white ocean
….
I like it when you’re quiet
it’s as if you were absent
your smile it’s spreads like a butterfly …..
Pablo Neruda

9. Liz’s Theme van Enzo de Rosa: Ooit ontdekte Eva een tango op YouTube, ze contacteerde de Italiaanse componist Enzo De Rosa en hij stuurde met plezier de partij naar haar op. Na jaren contact te houden, stuurde hij drie composities op voor onze cd. We kozen deze Liz’s theme uit de Lucia Mauro film “One Year Later” uit 2016.

De film: One Year Later vertelt het verhaal van een Amerikaanse vrouw, herstellende van een aanslepende ziekte, die de zin in het leven terugvindt door een zuiverende reis naar de Italiaanse Alpen. Liz vindt hierdoor haar eigen onafhankelijkheid terug en leert om voorruit te kijken in het leven zonder verplichtingen of schuldgevoel.

10. Oblivion van Astor Piazzolla: Ástor Piazzolla werd als enig kind van italiaanse immigranten geboren in Mar del plata, een kleine kustplaats te Argentinië, in 1921.  Op zeer jonge leeftijd verhuisde hij naar New York en groeide dus op in zowel de VS als Argentinië. Hij was een Argentijnse tanguero, bandoneonist en componist. Zijn tangobenadering  zorgde voor een vernieuwing van de tango.Zijn muziek komt voor in ontelbare films zoals ook het melancholische Oblivion. Oblivion betekent letterlijk vergetelheid.  

11.Somewhere van Leonard Bernstein:”Somewhere (There’s a Place for Us)“is een lied uit de Broadway musical uit 1957 West Side Story. Deze werd verfilmd in 1961. De melodie Somewhere die Leonard Bernstein componeerde bevat als opening een zin uit het traag deel van het Emperor piano concerto van L. van Beethoven. Verder in dit lied is er ook een zin gebaseerd op het thema uit het Zwanenmeer van P.I. Tchaikovksy.

There’s a place for us, 
Somewhere a place for us. 
Peace and quiet and open air 
 Wait for us Somewhere. 
There’s a time for us, 
Some day a time for us,  
Time together with time spare, Time to learn, time to care,  
Some day! 
Somewhere. 
We’ll find a new way of living, We’ll find a way of forgiving 
Somewhere…
There’s a place for us, 
A time and place for us. 
Hold my hand and we’re halfway there. 
Hold my hand and I’ll take you there Somehow, 
Somehow, 
Some day
Somewhere!

12. Zorro’s Theme Song van James Horner: Ons laatste werk is zeer Spaans getint, alhoewel het niet echt Spaans is. Het hoofdpersonage uit deze film werd gecreëerd in 1920, ook wel eens de Mexicaanse Robin Hood genoemd. Het thema uit de film uit 2005 werd gecomponeerd door James Horner. Het personage kan gezien worden als één van de eerste superhelden uit de Amerikaanse literatuur. Hij was charmant, had gevoel voor humor, een teken om zijn vijanden te merken en zijn naam is het spaanse woord voor vos…o ja en hij droeg een cape en een zwart masker …The Mask of Zorro

%d bloggers liken dit: